هریت بیچر استو نویسنده کلبه عموتام، داستان ضد بردگی
«هریت بیچر استو» (Harriet Beecher Stowe) چهاردهم ژوئن سال 1811 میلادی در خانوادهای مذهبی و تهیدست در روستای در «ایالت کنتاکی، آمریکا» چشم به جهان گشود. او هفت برادر و دو خواهر داشت. برادراناش همگی وارد خدمات مذهبی شدند.
هریت تا سیزده سالگی در یک مدرسه محلی درس خواند که یکی از زنان همان منطقه، آن را اداره میکرد. او سپس وارد مدرسه دختران در شهر «هارتفورد» شد. تعلیمات آن مدرسه، بسیار سختگیرانه بود و در آن، مفاهیم دینی مسیحیت، نقش پررنگی داشت.
هاریت در سال ۱۸۳۶ با کشیشی به نام «کالوین استو» ازدواج کرد و تا سال 1850، زندگی متوسطی را در شهر سینسیناتی میگذرانند. در این سال، همسرش، کرسی تدریسی را در «کالج بودویین» به دست آورد و با مهاجرت به آنجا وضع زندگی آنها تغییر کرد. در همان زمان، هریت با داشتن شش فرزند، حس نوشتن در وجودش دوباره شکوفا شده بود و او را رها نمیکرد. آن دوران مساله لغو بردگی سیاه پوستان، یکی از مسائل روز جامعه آمریکا بود.
و حاصل این پیوند، معروفترین داستان او بود که یک شاهکار ادبی است و «کلبه عمو تام» نام دارد. او در زمان اتشار کتاب کلبه عمو تام زنی چهل ساله و گمنام بود که پس از انتشار کتاباش، نویسندهای مشهور شد. وی صحنه دلخراش جدا کردن کودکان بردگان سیاهپوست را از مادرانشان برای فروش در شهری دور دست و نامعلوم که برای همیشه امکان دیدن یکدیگر را نداشتند چنان منعکس کرده است که با خواندن آن، ایالات شمالشرقی و شمالی آمریکا از بردهداری متنفر شدند.
گفته شده: پس از گذشت نه سال از انتشار کتاب کلبه عمو تام و در سال ۱۸۶۱، جنگ داخلی آمریکا آغاز شد که سرانجام آن صدور فرمان لغو بردگی سیاهپوستان بود. ابراهیم لینکون، رییسجمهور آن زمان آمریکا، در ملاقاتهایش با هریت بیچر بارها گفته بود: «تو همان بانوی کوچکی هستی که این جنگ بزرگ را به راه انداختی.»
اما هاریت استو پس از تالیف کتاب کلبه عمو تام ده کتاب دیگر نیز نوشت، ولی هیچکدام از آنها به اندازه این کتاب شهرت جهانی نیافت. و سرانجام هریت بیچر استو در یکم جولای سال 1896 و در سن هشتادو پنج سالگی درگذشت.
هریت تا سیزده سالگی در یک مدرسه محلی درس خواند که یکی از زنان همان منطقه، آن را اداره میکرد. او سپس وارد مدرسه دختران در شهر «هارتفورد» شد. تعلیمات آن مدرسه، بسیار سختگیرانه بود و در آن، مفاهیم دینی مسیحیت، نقش پررنگی داشت.

پس از پایان تحصیلات، خانواده هریت در سال 1832 میلادی به اوهایو مهاجرت کرده بودند و هریت به «موسسه زنانه وسترن» رفت و به تدریس مشغول شد. این موسسه را، کاترین خواهر بزرگترش در شهر سینسیناتی ایالت اوهایو تاسیس کرده بود.
او ضمن تدریس در آن مدرسه به فراگیری زبانهای ایتالیایی، فرانسوی و لاتین و آموزش نقاشی نیز پرداخت. وی دراین سالها ازنزدیک شاهدزندگی سیاهان وظلمی که برآنهامیشد بودواین انگیزهای شد که او نویسندگی را آغاز کند و مقالاتی را در «مجله ماهانه وسترن» و «می فلاور» منتشر سازد.هاریت در سال ۱۸۳۶ با کشیشی به نام «کالوین استو» ازدواج کرد و تا سال 1850، زندگی متوسطی را در شهر سینسیناتی میگذرانند. در این سال، همسرش، کرسی تدریسی را در «کالج بودویین» به دست آورد و با مهاجرت به آنجا وضع زندگی آنها تغییر کرد. در همان زمان، هریت با داشتن شش فرزند، حس نوشتن در وجودش دوباره شکوفا شده بود و او را رها نمیکرد. آن دوران مساله لغو بردگی سیاه پوستان، یکی از مسائل روز جامعه آمریکا بود.

گفته شده: پس از گذشت نه سال از انتشار کتاب کلبه عمو تام و در سال ۱۸۶۱، جنگ داخلی آمریکا آغاز شد که سرانجام آن صدور فرمان لغو بردگی سیاهپوستان بود. ابراهیم لینکون، رییسجمهور آن زمان آمریکا، در ملاقاتهایش با هریت بیچر بارها گفته بود: «تو همان بانوی کوچکی هستی که این جنگ بزرگ را به راه انداختی.»
اما هاریت استو پس از تالیف کتاب کلبه عمو تام ده کتاب دیگر نیز نوشت، ولی هیچکدام از آنها به اندازه این کتاب شهرت جهانی نیافت. و سرانجام هریت بیچر استو در یکم جولای سال 1896 و در سن هشتادو پنج سالگی درگذشت.
+ نوشته شده در دوشنبه بیستم تیر ۱۳۹۰ ساعت 7:31 توسط بهزاد
|
با سلام